Aku : Hannah Mastura!! Bangunnnnnn. Banguuunn. *bisikku di telinganya. Sayup seperti iklan Yussof Tayyob.
Nara mengangkat wajahnya. Matanya merah. Bukan seperti baru bangun tidur, tapi seperti baru lepas menangis. Masih tersisa air di bulu matanya yang cantik.
Aku : Nara, ko kenapa?
Nara : Aku okay. Dont worry.
Aku : Janganlah tipu aku. Kau tahu kan aku kawan baik kau. Kau boleh luah semua kat aku.
Nara diam, renungku dalam. Mencari kekuatan untuk buka mulut memulakan ceritanya.
Nara : Aku, aku. . Aku rasa, *serak*
KRRRRIIIIIINGGGGGGGG.
Loceng berbunyi. Tajam bunyinya sebab loceng itu dipasang di tepi kelasku. Kawan kawan yang bermain di luar kelas semua lari mengambil tempat masing masing. Lepas ni subjek Sejarah, Cikgu Ravi tegas dan datang awal. Jadi semua bersedia di tempat masing masing untuk elak di marah.
Nara diam, di kesat mata yang merah. Aku diam. Aku jadi sedih. Cikgu Ravi datang.
Nara : Berdiri semua!!
Seret kerusi pecah kesunyi kelas.
Nara : Selamat Pagi Cikgu!!
Diikuti kawan kawan kelas yang lain.
Aku jadi tak tenang. Apa yang jadi kepada Nara? Xpe, nanti lepas kelas Sejarah, aku tanya lagi.

No comments:
Post a Comment